Blogs Fronza.nl Home

Blog: Als god het wil, schiet mij dan maar lek

Originally published on May 9th 2016

Fronza Blog by Marceline Religioin

Elke dag opnieuw ben ik bovenmatig verbaasd en in stijgende mate verwonderd, soms zelfs geïrriteerd, over het gegeven dat zoveel mensen – vaak bijzonder intelligent op de meeste wereldlijke terreinden – geloven in een hogere macht, ook wel God, Allah of Jahweh genoemd, om de drie populairste maar te benoemen. Hoe is het mogelijk?! Ik kan er met mijn verstand echt niet bij.

Toen mijn kroost nog klein was, keek ik samen met hen wel eens naar Linda de Mols RTL 4-programma Ik Hou van Holland. Kindertelevisie ten top, daarom keken we in die tijd ook. Zodra mijn zoons echter de tien jaar waren gepasseerd, zagen ze net als ik de totale stompzinnigheid van dit format in en kon het gelukkig uit ons tv-repertoire worden geschrapt. Ik herinner me wel een specifiek onderdeel van het programma, waarin de eerste van vier spelers, altijd een BN-er, een verhaaltje kreeg te lezen om dat vervolgens zo compleet mogelijk aan de volgende te vertellen, enzovoort, tot en met nummer vier. De laatste versie leek in alle gevallen totaal niet meer op het oorspronkelijke, eigenlijk nogal summiere verslag van een fictieve gebeurtenis.

Alsof dat gegeven anders was in een tijd dat de meeste mensen echt niet konden lezen en schrijven en verhalen via de overlevering aan elkaar werden doorgegeven.

Er was eens

Er was eens een redder, die over water kon lopen, van water wijn maakte en mensen met zijn handopslag genas. Ik schat de kans enorm hoog in dat de man om wie het allemaal begon ergens een goede daad had verricht, waarna hij door het dankbare gezin, dorp of gemeenschap werd bejubeld. Uit dankbaarheid, of wellicht uit schaamte, omdat men zelf een euvel niet had kunnen verhelpen maar een toevallige voorbijganger wel, werd deze vreemdeling voorts magische krachten toegedicht die rationeel nergens op berustten. Misschien wist hij simpelweg dat aloë vera verkoelend op wonden werkt. Of suste hij met ordinaire boerenlogica een al generaties lang durende strijd tussen twee families. Alles beter dan toegeven dat men het zelf niet had kunnen oplossen. Dan maar iemand tot grote redder en held bombarderen. Ik benoem nu alleen Jezus, die in de drie grote wereldreligies een verschillende rol inneemt. En naarmate het verhaal van een gewone man met goede inzichten of grote medicinale kennis vaker werd doorverteld, werden zijn wonderen groter en zijn goede daden verhevener. Zijn reputatie steeg tot hoogten die exclusief toebehoorden aan iemand die wel de zoon van god moest zijn.

Bestseller

Ik wilde dat een van mijn voorvaderen uit die tijd alles had opgeschreven als een spannende roman, een ongelooflijk sprookje, het ook benoemend in de fictie die alles omvat wat godsdienst is, zodat mijn gezin en ik nu nog steeds financieel profijt hadden van ‘s werelds bestverkopende in vele versies verkrijgbare boek: de bijbel. Een van de andere twee mag ook. Maar aangezien ik een katholieke achtergrond heb, beperk ik me tot wat ik ken.

Die bijbel, die stamt uit een tijd waarin mensen dus veelal niet echt een dagboek bijhielden, louter en alleen omdat ze analfabeet waren. Waarin de meesten afhankelijk waren van een verhalenverteller en/of schrijver die in het beste geval in het dorp woonde en in het slechtste sporadisch in de regio was. En verhalenvertellers voegden weer geschiedenissen aan hun repertoire toe, zij hadden immers ook een reputatie hoog te houden. Zo groeide dat wonderlijke sprookje over die bijzondere en charismatische man uit tot een waar epos waarin de hoofdpersoon wonderen verrichte en waar tot op heden velen nog steeds rücksichtslos in geloven.

Op dit niveau begint voor mij het ontbreken van alle geloofwaardigheid van elke religie. En dan sla ik voor het gemak over dat je vandaag de dag onmiddellijk in een psychiatrische kliniek wordt opgesloten als je beweert uit een maagd te zijn geboren, gods zoon bent en zult opstaan uit de dood. En als je in iemand gelooft die dat verkondigt, handelt het zich vast en zeker om een kwalijke sekte. Exact dat oordeel komt uit de mond van mensen die dus, inderdaad, nou net dat geloven. Alleen zou het tweeduizend jaar geleden niet om een gek gaan, een grootheidswaanzinnige, of, als in bovenstaande beschreven situatie, om iemand die gewoon praktischer was en/of meer menselijk inzicht had dan de gemiddelde nomade of ongeletterde dorpsbewoner. Right!

Schiet mij maar lek, snapt u het nog? Maar laten we eens gek doen en kijken wat het zoal eventueel brengt, dat geloven in een sprookje, oeps, god.

Wat brengt geloven in een god?

blog Marceline Religion is a fairy taleVoor een grote menselijke kudde is god iemand die hen door de dag heen helpt. Iemand bij wie ze om hulp kunnen vragen, om kracht en om wijsheid. Niet tastbaar maar wel altijd aanwezig. Kennelijk acht eenieder zichzelf dusdanig bijzonder dat die veronderstelde god, bij wie ik na twee eeuwen ellende inmiddels wel een stevige burnout zou veronderstellen, op elke voor hen wenselijke seconde ook echt tijd, aandacht en energie voor hen als individu kan en wil vrijmaken. Tegelijk met al die andere godvruchtige miljarden behoeftigen die een beroep om hem doen. Tuurlijk, het gaat om een god, eentje die blijkbaar kan multitasken. Best opmerkelijk, aangezien het steevast om een mannelijk voorbeeld handelt, in alle drie de grootste wereldreligies. En de meeste mannen kunnen dus niet multitasken, dat is algemeen bekend.

Is het trouwens toeval dat het een man betreft? Of is dit ontstaan uit historie en traditie omdat kerels al vrij snel na het uitgroeien tot homo sapiens territoriaal gedrag vertoonden, gebaseerd op het simpele biologische gegeven waarin hen meer lichamelijk kracht werd toebedeeld, waardoor ze voorts tot op de dag van vandaag die zandbak, of universitair geschoold, het Stratego- of Riskbord, nooit meer hebben verlaten. Louter aangepast: van aardwerken tot tinnen tot plastic soldaatjes die naar wens tevens als levend mens kunnen worden ingezet. Dan zullen we wel zien wie de grootste heeft, ehh… de meeste wapens, mankrachten, gelovigen, liefhebbers van sprookjes en oorlogshooligans. Om slechts enkele illustere voorbeelden te noemen.

Die god toch!

En terwijl hele werelddelen onderlopen, miljoenen mensen vluchten voor oorlog en ellendige levensomstandigheden, zou god dit willens en wetens laten plaatsvinden. Een god op wie in elke religie talloze positieve namen van toepassing zijn. Allah heeft wel 99 mooie namen. Een greep: hij is de barmhartige, de bron van vrede, de meest genadevolle, de vergever van de zonden, de rechtvaardige, de beschermer, de edelmoedige, de liefhebbende, de bron van alle goedheid, de geduldige en de gids naar het juiste pad.

Bestaan mannen die hierop lijken? Of bestonden ze bijna twee eeuwen geleden wel en grijpen wij vrouwen nu helaas mis? Da’s pech, alle fijne mannen weg. Lijkt er verdomde veel op. Binnen alle drie de geloven, staan de meeste mannen echt niet bekend onder bovenstaande namen. Integendeel, de meeste vrouwen zijn blij als een van die mooie karaktertrekken in de praktijk ook aanwezig blijkt te zijn, twee is beter en bij drie wordt het tijd voor een trouwjurk. Als zoveel mannen in Allah geloven, waarom proberen zij al die prachtige karaktertrekken dan niet te verenigen in zichzelf? En bij voorkeur ook nog tijdens hun en ons aardse bestaan?

Wat is het motief?

Die hogere macht heeft kennelijk een diepgaand en voor ons simpele mensenbrein onbevattelijk doch voor hemzelf moreel verdedigbaar motief om driekwart van de wereld te laten lijden waar het andere kwart van de wereldbevolking juist een strijd voert tegen welvaartsziekten als obesitas en sommigen niet eens weten wat ze met hun immense fortuin zullen aanvangen en uit wanhoop dan maar een badkuip vullen met, ik doe een gooi, honderd flessen Krug champagne uit 1932 à 30.000 euro per fles, en zich voorts omringen met maagden van veertien jaar. Waarom wachten op een veronderstelde doch niet bewezen hemel of paradijs na je dood, als je je die onbevestigde luxe al in het aardse bestaan kunt toe-eigenen?

Dat ondertussen mensen sterven van de dorst, omdat ze het vandaag even niet konden opbrengen om die dertig dagelijkse kilometer naar de put te lopen, omdat ze zich een keer ellendig voelen, omdat ze niemand hebben die voor hen zorgt. Pffff, who gives a shit. “Trek die stop er maar uit, hoor! Gaan wij in de slaapkamer verder met ons feestje. Weet je wat, bestel nog maar een flesje!”

God is een man

De enorme minachting voor deze aardbol en voor haar bewoners en alle negatieve krachten die al eeuwen uit dit dedain voortkomen, staat volledig op het conto van de seksegenoten van deze veronderstelde hogere macht. Mannen geven immers al sinds het begin der tijden toe aan hun territoriale oerdriften en spelen al veel langer dan sinds de geboorte van ‘verlosser’ Jezus Christus ‘oorlogje’ en ‘landje pik’. Hierin was slechts in een sporadisch geval een toonaangevende rol weggelegd voor vrouwen. En Winnie Mandela wist de twijfelachtige uitzondering te zijn die de regel bevestigt: ze kon niet omgaan met de macht die op haar pad kwam en maakte gruwelijke beslissingen en keuzes. Mannelijke keuzes.

Laten we evenmin vergeten dat Onze Lieve Heer eveneens steevast mannelijk wordt aangeduid. Zoals gezegd, historisch gezien eenvoudig te verklaren, aangezien samenlevingen in de tijd van Jezus, net als in de (pre)islamitische tijd, patriarchaal waren ingesteld. Alsof een vrouw destijds voor een goddelijke status in aanmerking zou komen! No way! Nooit! Voor haar waren twee duidelijke rollen gereserveerd: die van moeder en van hoer. Daar zijn we als vrouw nu al ruim 2016 jaar mooi klaar mee!

Rampen

Onderwijl vinden vloedgolven plaats waarbij kerncentrales worden geraakt en tienduizenden huis en haard moeten verlaten vanwege bestuurlijke onnadenkendheid. Ik heb ooit het oude testament gelezen, toen ik een jaar of twintig was, en wat me vooral bij is gebleven, is dat het boek aan elkaar hangt van oorlogen, overstromingen en rampen; telkens als straf van god volgend op het goddeloze, schaamteloze en losbandige leven van de mens. Hoezo allesvergevend? Barmhartig?

Blog marceline Religion sucks

Bovendien, als er nou echt zo’n almacht zou zijn, had-ie toch al deze misstanden kunnen voorkomen? De mens kunnen verlichten. Dan had hij de bliksem kunnen doen inslaan op Wall Street zodat banken en verzekeraars werden weggevaagd. Of had hij hen allang voor de geldzucht toesloeg het goede pad op gestuurd zodat er nooit een crisis had plaatsgevonden. Dan had god toch al veel eerder ingegrepen in bijvoorbeeld Syrië, zodat al die arme mensen niet op de vlucht hoefden. Dan zouden baby’s niet meer sterven. Dan zou kanker de wereld uit zijn. Dan zouden we toch leven in een wereld waarin niet geld, olie, macht of winstbejag verworvenheden zouden zijn, maar waarin vrede, liefde en respect voor elkaar bejubeld zouden worden? Als hij die macht heeft, waarom zet hij deze dan niet in? Dan gaat het hier toch om een masochist, een psychopaat, die drijft op lijden in plaats van op liefde?

Meneer pastoor

In de weken voorafgaand aan het overlijden van mijn oma, had ze behoefte aan gesprekken met de kapelaan of meneer pastoor. Ze was bang om te gaan. Ze vroeg zich af of er wel plaats was. Want dat paste toch allemaal niet, daarboven?

Ik heb me geregeld afgevraagd wat de priesters tegen haar zeiden om haar gerust te stellen. Dat ze naar de hemel zou gaan? Dat al haar geliefden haar daar zouden verwelkomen, nadat haar natuurlijk de toegang tot hemelpoort zou zijn toegekend? Als het haar heeft geholpen, gun ik dat haar. Maar begrijpen doe ik het nog steeds niet.

Bourgondisch katholicisme

Mijn zus, schoonzus en zwagers lieten hun kinderen dopen. Niet omdat ze elke week naar de kerk gaan. Of elke maand. Wel met Pasen en Kerstmis hoewel ik het donkerbruine vermoeden heb dat Pasen inmiddels het onderspit heeft gedolven. Een sporadisch kerkelijk huwelijk of een begrafenis staat ook wel eens op de agenda – dan komt ondergetekende zelfs nog wel eens in een kerk. Uit respect voor de overledene, overlevende of het huwende stel. Mijn neefjes hebben inmiddels hun heilige communie gedaan. En met dit kroost wordt dus wederom een hele nieuwe generatie met de paplepel onzin ingegoten.

Het katholicisme heeft trouwens ergens nog wel iets bourgondisch: met wijn, die in een mis weliswaar alleen door de pastoor, uiteraard een man, wordt genuttigd. En heel fijn: als je zonden hebt begaan, kun je deze opbiechten bij de priester en krijg je als boetedoening een door hem opgedragen hoeveelheid onzevaders en weesgegroetjes, die je aan de hand van een rozenkrans afwerkt.

Met katholiek theatraal decorum hoef je bij heavy protestanten niet aan te komen; je gedrag tijdens het aardse bestaan bepaalt of je na je dood in de hemel of in de hel belandt. Als je op aarde geen ‘goed’ (lees: godvrezend) mens bent, wacht het hellevuur. Een christelijke variant die gedijt bij religieuze terreur.

Wellicht werkt het voor sommigen, zo’n bangmaker, maar een leven gebaseerd op angst voor een eventuele straf van god, die altijd als een zwaard van Damocles boven je hoofd hangt, lijkt mij geen vrij leven.

Monotheïsme

De kruistochten in de Middeleeuwen, het westers kolonialisme, zionisme, jihadisme, IS. Als je ze zo op een rijtje zet, vind ik het maar raar dat in de naam van al deze monotheïstische religieuze varianten zoveel misdaden tegen de menselijkheid plaatsvinden, elke dag opnieuw. Ik snap niet dat het mag en kan.

Mijn irritatie en enorm onbegrip zijn onderhuids inmiddels een constante aanwezigheid. Het maakt me droevig voor mezelf en nog meer voor mijn kinderen en voor de wereld. Langzaam maar zeker kalft mijn hoop voor deze aarde af. Ik vecht tegen het spleen, maar zie niet hoe het ooit goed kan komen met een mensheid die geen eigen verantwoordelijkheid neemt voor de toenemende rampspoed tussen volkeren en een ongekende minachting voor natuur en milieu lijkt te cultiveren – een mensheid die vertrouwt op, vecht voor en doodt omwille van een rotsvast ‘geloof’ in legendes die handelen over een goddelijkheid. Een totaal irrationeel geloof In sprookjes.

Als god het wil

‘Het is in gods handen’. ‘Als god het wil’. Alles om maar niet de hand in eigen boezem te hoeven steken? Of wellicht is het makkelijker om je aan iets buiten jezelf vast te klampen? Welke beweegredenen men ook heeft om in god te geloven, ik begrijp er echt geen snars van!

blog marceline done with religionVoor mij is het zo klaar als een klontje dat sprookjes niet bestaan, en al helemaal niet sprookjes waarin god de hoofdrol speelt. Volksverlakkerij. Volksmennerij. Ik sluit me deels bij Karl Marx aan met zijn gevleugelde uitspraak dat religie opium voor het volk is. In de praktijk blijkt het immers zo te werken: als je maar een diep geloof in god hebt, dan hoef je niet meer zelf na te denken.

Schikken in sprookjes

Hoe kunnen degenen die ik over het algemeen als weldenkende, kritische individuen beschouw zich schikken in deze sprookjes cq legendes? Verhalen die uit mondelinge overlevering zijn ontstaan en later op papier zijn gezet door ‘god’ weet wie?

In de praktijk probeer ik een theologische discussie met mijn godvruchtige vrienden zoveel mogelijk te vermijden. Want ja, ik geef het toe, het kost me enorm veel moeite om respect op te brengen voor hun ‘geloven in god’. In mijn beleving zou het, net als Autodrop, ‘verboden moeten worden’.

Ik zal echter wel moeten. Ik verlang immers datzelfde respect voor mijn aversie tegen alles wat naar god en religie riekt. En de realiteit is duidelijk: ikzelf en mijn gelijkgestemde geesten zijn gigantisch in de minderheid. ‘God weet’ wacht ons heidenen, ongelovigen, straks een nieuwe variant van concentratiekampen. Omdat al zoveel anderen dus in iets geloven, een sprookje, iets wat ons echt totaal onzinnig toeschijnt, alsmede het gegeven dat al die anderen zich daardoor laten leiden. En omdat wij prefereren zelf na te denken en vandaaruit moreel handelen. ‘God zal ons straffen’. Of zal hij barmhartig voor ons andersdenkenden zijn? Ik durf er geen geld op in te zetten.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Powered by: Wordpress