Blogs Fronza.nl Home Portfolio

Blog: Natuurlijk doen vrouwen niet mee!

Originally published on January 26th 2016

Blog Fronza by Marceline women


Wat kom je zoal op Linkedin tegen? Nou, bijvoorbeeld een column met de nogal breed interpreteerbare kop
‘Vrouwen Doen Niet Mee’, van Lodewijk van der Peet, op Linkedin gezet door manager Bas. Deze voor mij als trotse vrouw nogal intrigerende en nogal aanmatigende kop, bracht me er in ieder geval toe Lodewijks blog te lezen. Zijn relaas herinnerde me voorts prompt aan een ver verleden alsof dit gisteren was. En zijn actie leverde bij mij dus reactie op.

 

Toen mijn ex en ik net ons eerste kind hadden gekregen en op een druilerige maar bijna zwoele, grijze zondagmiddag in september 2001 met onze vijf of zes weken oude zuigeling over de Oostzijde in Zaandam wandelden, hadden we een gesprek over wat we voor ons kind hoopten. Karaktergewijs. Ik weet totaal niet meer wat ik die bijna veertien jaar geleden zelf heb aangedragen, noch de hopen, dromen en verwachtingen van mijn ex voor onze zoon. Op eentje van hem na: hij wenste ons pasgeboren jochie competitiedrang toe.

Respectloos haantjesgedrag

Waarom ik alleen dit onderdeel heb onthouden? Wellicht omdat juist respectloos haantjesgedrag, tot op de dag van vandaag, voor mij een ver-van-mijn-bed-show is, en ik huiver voor een dergelijke cultuur, waarin jezelf moeten bewijzen en naar voren duwen eerder regel dan uitzondering is. Ik deins weg voor de rücksichtslose ambitie, inclusief ellebogenwerk en tachtig uur per week werken ten koste van mijn gezin en mijzelf.

Heersende cultuur

Deze keuze betekent niet dat ik geen inzicht heb in corporate vaardigheden of deze alleen theoretisch kan waarmaken. Deze insteek betekent wel dat ik de keuze maak om generlei een dergelijke CEO-functie na te streven, althans niet in de heersende cultuur. Niet omdat ik het niet kan, maar omdat ik niet bereid ben tot het zetten van dezelfde stappen waartoe mannen en een enkele vrouw blijkbaar nog steeds bereid zijn, noch tot het investeren van dezelfde hoeveelheid tijd als auteur Lodewijk van bijgaande column. Het leven is te kort om het te verspillen aan zinloos en kinderachtig gedrag op de werkvloer en het strelen van mannelijke ego’s en onechtheid. Noch wil ik mijn vrouwelijke waardes ervaren als een handicap. Integendeel: ik vier en bejubel ze.

 

Veertien jaar later blijkt mijn zoon trouwens wel de door zijn vader destijds al gewenste, gedroomde en gehoopte competitiedrang te hebben meegekregen. Ik erken de positieve aspecten hiervan inmiddels eveneens: hij is fair, sportief, eerlijk. En ik ben zo trots op de fijne en ruimdenkende puber die hij nu is. Met een realistische geldingsdrang, de wil om boven het maaiveld uit te steken, maar niet ten koste van alles. En hopelijk met hem de vrouwen van zijn generatie.

Hamvraag

Waar blijven wij, de vrouwen? Dat is de hamvraag van Lodewijks relaas. Nou ja, in ieder geval ver van het corporate leven zoals het vandaag de dag veelal door mannen is ingericht, volgens stramienen die zo vorige eeuw zijn.

Vrouwen in de top

Op 10 januari 2016 kopte De Volkskrant dat de PVDA bedrijven wil verplichten een percentage vrouwen op te nemen in de top. Nogal een dwingende uitspraak van PVDA-Kamerlid Keklik Yücel. Een uitspraak die stimuleert dat vrouwen, met een stukje positieve discriminatie, wèl ineens omhoog op die corporate ladder schieten. Let wel: diezelfde ladder die nog altijd door mannen is ontworpen, gebouwd en opgeknapt. Ik krijg visioenen van een toekomst waarin ‘om het verplichte quotum’ te halen, vrouwen (capabel of niet) functies krijgen waarin ze hun gezin nooit meer zien, geen credit van hun mannelijke collega’s krijgen ‘want we moesten nou eenmaal het quotum halen, maar ze kan niks’, en diezelfde vrouwen, als ze zich willen handhaven op die CEO functie, zijn veroordeeld tot het zich assimileren aan de heersende, door mannelijke waarden gedomineerde werkcultuur.

Meer vrouwen alom

Natuurlijk is het een mooie streven van Keklik Yücel. Ik ben de eerste die vindt dat het hoog tijd is dat vrouwen eens de wereld regeren in plaats van mannen, die er per slot van rekening de laatste paar duizend jaar nogal een potje van hebben gemaakt. Het is niet dat het nog veel erger kan dan hoe het nu met deze aardbol is gesteld. Ik ben dus helemaal voor meer vrouwen alom en op invloedrijke posities.

Mannelijke mores

Maar niet onder de huidige voorwaardes. Hoe het er nu aan toe gaat in corporate Nederland en daarbuiten, evenals in de politiek, gaat volgens een mannelijke insteek en manier van de wereld organiseren. Op dit moment dien je je als vrouw op een stijgende carrièreladder vooral aan te passen aan de mannelijke mores, wil je überhaupt overleven.

Lees bijvoorbeeld bijgaand artikel waarin de wat mij betreft terechte stelling over Angela Merkel, een groot voorbeeld, wordt gemaakt: Vrouwen moeten pacificeren, geen nieuwe oorlogen beginnen.

Ja!

Want wie heeft nou zin in het corporate leven van vandaag de dag? Geen enkele weldenkende vrouw die ik ken. Dan doen we liever lekker ons eigen ding. En niet alleen thuis, zoals meneer Beets haarfijn doch verdekt in zijn oproep verstopt, maar inderdaad op alle terreinen van dit hedendaagse leven.

Daarmee spreek ik overigens uiteraard niet voor alle vrouwen doch in ieder geval voor mezelf en meerdere lady professionals die tot mijn vriendenkring behoren. Het is niet dat we niet willen regeren; het gaat om het Umfeld dat er op dit moment aan is verbonden. Niet aantrekkelijk! Dit behoeft allereerst een sterk staaltje welgemeende verleiding en bereidheid tot een cultuuromslag op het zakelijk mannenfront.

Blog by marceline Women 1211 views

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Powered by: Wordpress