Blogs Food Home

Mosselen saai? Echt niet!

Mosselbeeldmg1lr

Mosselen

Ontdekkingsreis voor de avontuurlijke kok.

Mosselen. De één gruwt van deze Zeeuwse lekkernij, de ander begint onmiddellijk te watertanden bij visioenen van de bekende mosselpan, wijn en een zak soepgroenten, waarmee je binnen krap tien minuten een heerlijk maaltje op tafel zet. Tijdens een door het Nederlands Mosselbureau georganiseerde workshop koken met mosselen, ontdekte ik dat ze met Zeeuws spek of gegratineerd uit de oven eigenlijk best lekker zijn.

 

Kookschool Keizer Culinair aan de Amsterdamse Elandsstraat was de aangewezen locatie voor dit mosselevent waar enkele foodbloggers en –vloggers zich hadden verzameld. Daarnaast bestond het gezelschap uit een twintigtal, veelal jonge, meiden die hadden meegedaan aan een wedstrijd op het YouTube-kanaal Foodgloss. Allemaal droomden ze ervan om een keer samen met hun favoriete foodvlogger Frances Lichtenberg achter te pannen te staan en dat moment was nu aangebroken. Frances werd dan ook onthaald als een superster en natuurlijk wilde alle winnaressen samen op de foto met hun kookheldin.
Dit selecte gezelschap werd in groepjes van drie verdeeld; we kregen allen een schort, een werkplek en een recept. Zo zouden we met z’n allen drie mosselvarianten op tafel toveren. Daarnaast werd van elk team een eigen salade met dressing verwacht. Oké, handen wassen en aan de slag!

Klassiek gekookte mosselen

monicalr

Monica

Ik deelde mijn opdracht met Monica van pr-bureau De Kroon op het Werk, dat dit event samen met het Mosselbureau op poten had gezet. Souschef Frans van Keizer Culinair was onze vaste begeleider. Nadat ik vorige week bij een andere workshop al had geleerd dat ik groenten altijd met een groot mes moest snijden, kwam Frans met de lumineuze tip om het worteleindje van een ui niet helemaal weg te halen. Zo blijft de boel een beetje bij elkaar als je dunne ringen wilt snijden. Handig!  Bovendien viel me op dat anderen het groene deel van de prei rücksichtslos weggooiden. Hmm… ik zet meestal praktisch de hele prei in, onafhankelijk van het gerecht…
Samen maakten Monica en ik klassiek gekookte mosselen. Hierbij leerden we dat we de schaaldieren bij het afspoelen van één voor één dienden te checken; eventuele kapotte exemplaren konden de prullenbak in. Voorts sneden we prei en ui in de dunne ringen en de bladselderijblaadjes grof. Dit ging allemaal met een glas wijn en twee laurierblaadjes de pan in, mosselen erbovenop en voilà, koken maar. Kind kan de was doen. Als het kookvocht het deksel omhoog duwt, zijn de mosselen open en klaar.

Ehhh… waar zijn de augurkjes?
Wij stortten ons in de tussentijd op een remouladesaus. Helaas hadden we verzuimd vooraf het hele recept even te lezen zodat we het benodigde hardgekookte ei niet al klaar hadden liggen. En dat zouden we waarschijnlijk evenmin redden voordat onze mosselen gaar en klaar waren. Onmiddellijk zetten we een pannetje water met een ei op het fornuis en bogen ons over de andere ingrediënten voor de saus: mayonaise (check!), kappertjes (check!), fijngesneden peterselie (check!), mosterd (check!), augurkjes (ch…), ehhhh: waar waren de augurkjes?

Schaamrood

lekker-samen-eten-Esmeelr

Esmee en Lisa

Op mijn queeste naar een pot, raakte ik afgeleid door collega-blogger Esmee Scholten, die met haar mooie dochter Lisa aan de workshop deelnam. Voorts volgde een gesprek met de vrolijke dame die alles overzag en in goede banen leidde. Even later stond ik geanimeerd een wijntje te drinken met Gereon, vinoloog pur sang, die mij tweemaal eerder op een event had gesignaleerd, waarvan de laatste keer vorige week bij de presentatie van het kookboek Raïnaraï. Tegen de tijd dat ik bij mijn teamgenoot Monica terugkwam, had zij in haar up het ei geprepareerd, augurken opgespoord en kleingesneden en was de remouladesaus eigenlijk vrijwel klaar.
Met het schaamrood bijna op de kaken stortte ik me snel op de enorme mosselpan. Enorm zwaar, zo’n ding! Even dwaalden mijn gedachten af naar mijn frêle moeder, de kok, die ik vele malen dit soort enorme ketels had zien dragen. Poeh, geen sinecure. Met hulp van mooie Monica belandden de mossels op grote borden die we op de inmiddels mooi opgedekte tafels zetten. De dis werd overdadig gevuld met kleurrijke salades – oh ja, die hadden wij als team gemakshalve even overgeslagen; wij waren immers maar met z’n tweeën – en de creaties van onze medekokers: Zeeuwse mosselspiesjes en gegratineerde mosselen met knoflook-dillekruim.

Onontgonnen gebied

ingedientenlr

Aan het werk

Uit respect voor ons aller culinaire prestaties, waagde ik me aan elke mosselvariant. De uit mijn en Monica’s handen ontstane klassieke gekookte mosselen overtuigend mijzelf niet helemaal. De op een dikke laag zeezout gegratineerde variant, was overtuigend nummer twee. Persoonlijke favoriet waren echter de spiesjes met Zeeuws spek. Of dat er iets mee te maken heeft dat het spek de smaak van de mossel behoorlijk overheerste, laat ik in het midden. Aangezien deze Zeeuwse heerlijkheden echter boordevol eiwitten zitten en rijk aan mineralen, kalk en ijzer zijn, ben ik er volledig van overtuigd dat ze meer aandacht in de keuken verdienen dan tot op heden het geval was. Voor de avontuurlijke kok ligt hier een nog deels onontgonnen gebied vol eindeloze mogelijkheden om deze Hollandse trots naar een nog hoger culinair niveau te tillen. Als voorzet kregen alle deelnemers een mosselpan mee naar huis om mee te gaan experimenteren.

 

gegratineerde-mosselenlr

Gegratineerde mosselen

onze-gearlr

Onze gear

 

 

 

 

 

 

 

salade-esmeelr

Salade van Esmee

klassiek-gekooktlr

Klassiek gekookte mosselen

keuken-beziglr

Bezig in de keuken

groentenlr

Groenten

 

 

 

 

 

 

 

 

de-tafellr

De tafel

aan-de-slag1lr

Aan de slag

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Powered by: Wordpress