Accessories Beauty Blogs Cocktails & more Fashion Food Home Jewelery

Verschil Moet Er Zijn

Het blijft elke keer weer een vreemde gewaarwording. Ik werk nu ruim vijftien jaar als shoppingjournalist en waar de halve wereld om ons heen is veranderd, is de dynamiek tussen pr-dames en de journalisten lange tijd hetzelfde gebleven. De wereld van de free publicity bestaat nog steeds grotendeels uit vrouwen en het journalistieke vak heeft zich juist dusdanig geëmancipeerd dat de mannen tegenwoordig ruimschoots in de minderheid zijn. Zeker als je voor de vrouwenbladen werkt, zoals bij mij immer het geval was.

Grachtengordel-minded
puur-prmg

Tot op de dag van vandaag zijn de pr-bureaus erbij gebaat dat hun klanten gratis en liefst redactionele aandacht genereren en de journalisten hoereren zichzelf maar al te graag met allerlei leuke recensie-exemplaren en presentjes in het verschiet. Ook ik ben hierin niet zonder blaam. De tweemaal jaarlijkse open huizen bij de talloze vaderlandse pr-bureaus zijn dan ook een fijne afwisseling van kantoor en dagelijks bureau voor journalisten zoals ik.

Aangezien de Nederlandse mediawereld nogal grachtengordel-minded is ingesteld, regelt elk zichzelf respecterend pr-bureau in de lente en het najaar op z’n minst een fijne perspresentatie van hun al dan niet high end-cliënten die qua mode alweer twee seizoenen vooruit lopen, dus die fashion tref je in de showrooms aan. De ‘in de provincie’ gesitueerde bureaus hebben allang geleerd om rond die cruciale seizoensgebonden public relations-hoogtijdagen een – daar is-ie weer – pop-uplocatie te scoren waar ze die luie Randstad- (lees: grachtengordelgebonden) journalisten misschien heen weten te lokken.

puur2mg

Dezer weken is die tijd van het jaar aangebroken. Sinds enkele weken kan elke rechtgeaarde beauty-, fashion-, accessoires- en foodjournalist en -blogger zich twee weken lang, vrijwel elke dag, en meestal in het pittoreske centrum van Amsterdam, te buiten gaan aan exquise hapjes en de ogen laven aan extreem prijzige haute couture die de tot op de nageltipjes perfect verzorgde begintwintigers die deze mode aanprijzen zich enkel in hun dromen kunnen veroorloven.

Hartelijkheid

De manier van benadering per open pr-huis tussen zowel ontvangst als sfeer verschilt enorm, hoewel de overeenkomsten groter zijn. Bij iedereen worden de journalisten met alle egards ontvangen, gemeend of niet. Het verschil zit ‘m veelal in het vervolg. In het ene open huis staan hartelijkheid, gelijkwaardigheid en respect voorop, ongeacht voor welk medium je werkt (publiek of glossy), in het andere is het onderhuids pijnlijk duidelijk: verschil moet er zijn.

In deze snobistische (lees: onzekere) houding schuilt naar mijn bescheiden mening ook nog eens de onrealistische discrepantie dat de publieke bladen/ websites/ zenders (doorhalen wat niet van toepassing is) juist meer lezers/kijkers/luisteraars (idem) hebben dan de op het grote inkomen van de lezers/kijkers geënte media. Zowel qua oplage als bereik, om het in oude journalistieke termen uit te drukken.
En als er verschil moet zijn, dan ook onmiskenbaar: van ontvangst tot afscheid is het ene journalistieke poppetje duidelijk meer waard dan het andere. Althans in de ogen van de welgelakte maar natuurlijk ook welgekapte en -geklede pr-meisjes. Die, in het kader van de crisis, elkaar ook in hoog tempo afwisselen overigens. Stagiaires ten over. Net als hun journalistieke evenbeelden.

fsmg

Oud wijf

Ik wilde eerste schrijven: ‘Als je al zolang als ik in het vak zit…’ Oef, dat klinkt oud, dacht ik voorts. En dat terwijl ik me jonger dan menigeen voel. Niet in leeftijd maar als mens. Jonger dan veel van die pr-meisjes die worstelen met hun onzekerheid en die mij vanuit die onzekerheid uit de hoogte menen te moeten benaderen. Twintig jaar geleden was ik net zo. En uiteraard ben ik in hun ogen ook een oud wijf. Zo dacht ik destijds wellicht eveneens over veertigplussers. Ik gun hen dezelfde inzichten als zij mijn leeftijd hebben; ik gun hen het overstijgen van de uiterlijkheidscultuur waar zij nu hun zekerheid uit halen.

Power pr-vrouwen

Gelukkig zijn daar de power pr-vrouwen. Die in de periode dat ik mezelf ontwikkelde tot niet meer geïntimideerde shoppingjournalist, opbloeiden tot oprichter van hun eigen pr-bureau. Die de onzekerheid ook en juist terecht daardoor zijn ontstegen!
fs7mg

Vandaag nam ik een beginnend medeblogger (v) mee naar drie pr-bureaus. Mijn vriendin heeft MS en wat ik eerder leerde door met haar de wijde wereld te betreden, is dat je als gehandicapte meestal mooi in de aap bent gelogeerd. Toen we vanochtend eerst haar gehandicaptenparkeerkaart in stadsdeel Bos en Lommer wilden ophalen, was er bijvoorbeeld geen enkele beschikbare invalidenplek in de buurt. De dag begon voor haar dus al met meer lopen dan goed voor haar is. De vervolgens nieuw verworven parkeerkaart maakte echter alles meer dan goed! Nu mochten we werkelijk bijna overal staan. Ook op door anderen duurbetaalde plekken.

Bij pr-bureau één konden we pal voor de deur terecht! Gelukkig, want zo konden we ook snel weer weg! Het was er klein en opgepropt, en verwend als ondergetekende is, en behoorlijk hongerig op dat moment, vielen de chocolaatjes en het fruitsapje nogal tegen als lunch. Op naar nummer twee, die we uit vooraf voorzien tijdgebrek hadden willen overslaan. Vier minuten met de auto vanaf locatie een en tjakka: wederom parkeerplek voor de deur. Lang leve de gehandicaptenkaart. De aanleiding is natuurlijk een wel een minpuntje.

Appetijtelijke petitsfourtjes

En omdat clichés nou eenmaal kloppen als een zwerende vinger: waar je het minst van verwacht, pakt het beste uit. Inderdaad pr-bureau nummer twee. Voorheen in Amsterdam-Zuid gevestigd, nu op een triple A-locatie aan de mooiste gracht van Amsterdam. In een oud pakhuis, met van die prachtige luiken. Opnieuw waren we verrukt dat we voor de deur een door andere mensen (mijzelf normaliter incluis) tamelijk onbetaalbare plek vonden en wat schetste onze verbazing toen we in de ruimtelijk opgezette showroom meteen in een warm bad vielen, so to speak?
fs8mg

De oprichtster van dit bureau is heerlijk aards en vertelde openhartig over de (financiële) hindernissen die moesten worden overwonnen om tot indrukwekkende resultaat te komen. Want, het moet gezegd, de hoge plafonds, de balken, de originele details die gelukkig in ere zijn gelaten, dragen terecht bij aan de uitstraling van de soms opvallende kleding en tassen, de horloges en de verfijnde lingerie. Achterin de showroom vielen ons twee appetijtelijke èn vriendelijke Franse dertigers op die met parapluutjes en schermen in de weer waren. Terwijl we bescheiden een verrukkelijk petitfourtje met aardbei verorberden (later deelden we ook nog onbeschaamd het notenfourtje), bewonderden we de als in een winkel gepresenteerde nieuwe collecties lingerie, die, en ja, dat weet ik nou weer, jarenlang door een ander pr-bureau werd vertegenwoordigd.

Video mapping

Nieuwsgierigheid is my middle name en daarbij spreek ik dolgraag een woordje Frans, een mens moet af en toe oefenen, nietwaar?, dus ik vroeg waarom deze mannelijke petitfourtjes van de partij waren. Ze bleken aan videomapping te doen. Bekend? Voor mij wel in de zin van enorme levensechte projecties op muren en gebouwen.
fs11mgDeze Parijse mannen hadden voor een van de twee dromerige lingeriemerken, Chantelle, een videomappingpresentatie gemaakt. Vandaar de paspop, de parapluutjes, de witte achtergrond. Of we het wilden zien? Zou ongeveer zeven minuten duren. Tuurlijk, dan konden wij intussen ook nog dat derde minigebakje delen, het mini-cheesecakje! Ja, sorry, het was lunchtijd, we hadden trek en ze waren gewoon vet lekker, die mini-gebakjes. Wat doe je eraan?
Maar natuurlijk zeiden we ook ja tegen die mooie mannen. En niet voor niks! Wow, de geschiedenis van dit Franse luxe ondermodemerk middels wonderbaarlijke projecties uitgelegd; het zo realistisch ‘mappen’ van die prachtige sets uit de twenties en thirties van vorige eeuw was onverwacht indrukwekkend. En dat voor een gewone dinsdag!

Vroegâh

De derde locatie was een tamelijk uitgeleefd gebouw met een duidelijk culturele ondersteunende bestemming. Voor het vooral op de gegoede sector gerichte pr-bureau vond ik het eerst een onwaarschijnlijke locatie en voorts daardoor wel logisch. Lekker kaal en industrieel, geheel volgens de Zeitgeist.
maison1mg

Dit bureau bestaat uit vrouwen die veelvuldig uit de stal van een ander pr-kantoor komen waarmee ik vroegâh, zes jaar of zo, geleden, veel heb samengewerkt. En nu kom ik ze hier weer tegen. Ja, sommigen hebben (al dan niet vrijwillig) een uitstapje naar een ander pr-bureau gemaakt, maar zijn weer in de veilige haven en hoe dan ook bij elkaar terug gekomen. Voor hen dagelijks zeker fijn en leuk. Praktisch gezien had ik op dat moment nog steeds een craving naar iets hartigs, een soort lunch. De fijne aanwezigheid van lekker sandwiches schaaltjes met een quinoa salade waren een verademing. Voorts werden we allerhartelijks ontvangen en het was zelfs best gezellig, juist omdat ik de dames al langer ken en ik met een van hen zelfs in mijn studententijd in een nogal dubieuze horecagelegenheid achter de bar heb gestaan. Dat schept een band.

Fashion Centre

Een dag later bezochten mijn medeblogger en ik een altijd cool bureau in het Fashion Centre, waar ik me doorgaans op mijn gemak voel, omdat de wel weer vaak wisselende werknemers (hier zowel m als v) telkens zo ultrarelaxed overkomen. Die credit krijgt van mij zeker de power pr-vrouw wiens kindje dit kantoor is – dat is er weer eentje, die in de afgelopen jaren een fantastische prestatie heeft geleverd maar altijd lekker de onconventionele zelf is gebleven die ze altijd was. Dit kantoor heeft bijvoorbeeld een stuk showroom waar de gemiddelde dragqueen spontaan bij begint te kwijlen.
so schoenen6mgso-schoenen2mgso-schoenen5mg

Weer 24 uur later stonden nog enkele locaties op het programma. Het is hard werken voor een lifestylejournalist. In een notendop: de eerste altijd fijne, showroom leverde me in ieder geval de slippers op die ik een half jaar eerder, op de vorige open dag, mocht uitkiezen. Opsteker daar was tevens de superfoodkok, die me van de eerste geweldige, heerlijk pittige maaltijd van die dag voorzag en daardoor mijn daaropvolgende lange wandeling over de grachten probleemloos en vol energie liet verlopen. Of kwam dat door die spinazie/raw chocolate smoothie in een reageerbuisje die ik op de valreep in mijn handen kreeg gedrukt? Potverdorie, van de drie pr-smoothies die ik in een week tijd heb geproefd – onder meer met spinazie en granny smith – absoluut de beste en nog eens errug lekker ook! Ook fijn daar mijn oude Franstalige pr-maatje tegen te komen!
comotion superfood1mgcomotion-superfoodmg

Zwoegend over de grachten wilde ik per se nog even naar een nieuw pr-bureau, aan de Prinsengracht. Toplocatie, ik verwachtte pr-dames als boven beschreven.
Wederom een grote verrassing. Twee frisse en sympathieke dertigplussers die elkaar ooit beroepsmatig bij Nike hadden leren kennen, hadden al langer hun oog op deze verrassend betaalbare droomwerkplek voor hun eigen bureau. Tot tweemaal toe kwam hij op hun pad en ze hebben hun kans gegrepen!
pr-republic3mg
De ervaringen van een shoppingjournalist in pr-presentatietijden. Uiteindelijk gun ik de pr-meiden en incidenteel –jongemannen, die rood, blond of donker doch uniform zijn, dat ze de inzichten meenemen die hun werkgeefsters, en ja, dat schrijf ik opzettelijk vrouwelijk, verschaffen, zodat ze zich in die geest zullen ontwikkelen. Want wat een rondje pr-bureaus vooral duidelijk maakt: het zijn de vrouwen die het waarmaken! Verschil is er dus, op welke manier dan ook…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Powered by: Wordpress